Αφέλεια και ερασιτεχνισμός στην επίσκεψη Ερντογάν

image

Περίσσεψαν οι ανόητες εκτιμήσεις, τις τελευταίες μέρες πριν από την επίσκεψη Ερντογάν, και τώρα ήρθε η ώρα της οδυνηρής διάψευσης.

Άκουγα και διάβαζα ότι ο Τούρκος πρόεδρος «θα ήταν διαλλακτικός, μετριοπαθής και δεν θα προκαλούσε κανένα πρόβλημα», διότι -υποτίθεται- «μέσω της Ελλάδας θέλει να δείξει ένα διαφορετικό πρόσωπο στην Ευρώπη».

Όσοι διατύπωναν επιφυλάξεις και για τον χρόνο και για την προετοιμασία του ταξιδιού, εισέπραταν επικριτικά σχόλια του τύπου «είναι σημαντικό να υπάρχουν συνομιλίες σε κορυφαίο επίπεδο», «εκείνος μας έχει ανάγκη τώρα, θα κρατήσει χαμηλούς τόνους, είναι ευκαιρία για εμάς».

Και τι έγινε; Πριν ακόμη φτάσει στην Αθήνα, φρόντισε να ανοίξει όλα τα μέτωπα, μιλώντας στον Αλέξη Παπαχελά. Αμφισβήτησε πλήρως τη συνθήκη της Λωζάνης, έθεσε θέμα «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο και «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη κιαι, βέβαια, έδειξε την τεράστια δυσαρέσκειά του για τη μη έκδοση των 8 Τούρκων στρατιωτικών, τους οποίους θεωρεί «πραξικοπηματίες».

Τι ακολούθησε; Ο Προκόπης Παυλόπουλος θεώρησε υποχρέωσή του να απαντήσει εφ όλης της ύλης στη συνέντευξη Ερντογάν, όταν τον υποδέχθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο. Μπροστά στις κάμερες, λοιπόν, τού είπε ότι η συνθήκη της Λωζάνης είναι αδιαπραγμάτευτη, με αποτέλεσμα να του δώσει την ευκαιρία να θέσει όλες τις μακροχρόνιες τουρκικές διεκδικήσεις μέσα στο ελληνικό Προεδρικό. Και για τη Λωζάνη και για το Αιγαίο και για τη Θράκη. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσο μιλούσε ο κ. Παυλόπουλος οι συνεργάτες του κ. Ερντογάν τού ενεχείρησαν σημείωμα για να το περιλάβει στην απάντησή του.

Όλα αυτά είναι πράγματα πρωτοφανή. Ουδέποτε έως τώρα έχει συμβεί κάτι ανάλογο. Είχε συνεννοηθεί, άραγε, με την κυβέρνηση ο κ. Παυλόπουλος πριν επιχειρήσει να απαντήσει συνολικά στον κ. Ερντογάν; Και, ανεξάρτητα από αυτό, τι περίμενε να κάνει ο συνομιλητής του; Δεν ήταν προφανές ότι θα έλεγε ξεκάθαρα τις θέσεις του; Θα άφηνε να περάσει στην Τουρκία η εικόνα ότι «έβαλε την ουρά στα σκέλια», όταν αγρίεψε ο Έλληνας ομόλογός του;

Η προχειρότητα στον σχεδιασμό ενός κορυφαίου γεγονότος είναι εξόφθαλμη.  Και το κομβικό ερώτημα παραμένει: Γιατί έπρεπε να προσκληθεί τώρα ο Ερντογάν στην Ελλάδα; Σε τι ακριβώς απέβλεπαν ο Αλέξης Τσίπρας και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς;

Πίστευαν ότι θα ήταν μια καλή ευκαιρία δημοσίων σχέσεων; Και, στ΄αλήθεια, θεωρούσαν ότι ένας τόσο αυταρχικός και απρόβλεπτος ηγέτης θα ερχόταν στην Αθήνα μόνο και μόνο για να κάνει το «καλό» παιδί στην Ευρώπη;

Η αφέλεια και ο ερασιτεχνισμός κραυγάζουν. Κανένας λόγος δεν υπήρχε να προσκληθεί ο Τούρκος πρόεδρος στην Ελλάδα, στη φάση αυτή. Η προσδοκία ότι το όλο θέμα θα περιοριζόταν σε ανταλλαγή φιλοφρονήσεων αποδεικνύει πλήρη άγνοια της ιστορικής διαδρομής των ελληνοτουρκικών σχέσεων και κάκιστη εκτίμηση των θέσεων και της ίδιας της ψυχοσύνθεσης του Ερντογάν.

Και όλα αυτά πριν ακόμη επισκεφθεί τη Θράκη. Εκεί που -όπως είπε ενώπιον του κ. Παυλόπουλου- ζουν 150,000 Τούρκοι. Εκεί που -όπως υποστήριξε- υπάρχει χαμηλό βιοτικό επίπεδο και παραβιάζεται το διακίωμα των «Τούρκων» να εκλέγουν τους μουφτήδες τους. Εκεί που -όπως ισχυρίστηκε- κάποιοι ετοιμάζουν προβοκάτσιες ενόψει της επίσκεψής του…

back to top

MORE TO READ