Αδειάζοντας τις βαλίτσες των διακοπών…

image

 

Για πολλά χρόνια, η διαδικασία του αδειάσματος των καλοκαιρινών αποσκευών, μου προκαλούσε μελαγχολία και εκνευρισμό. Τα μαγιό, τα παρεό και τα μπλουζάκια που έπρεπε να πλυθούν, να σιδερωθούν και να κρυφτούν στην ντουλάπα μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, μου μαύριζαν την ψυχή, αφού έφερναν στην ουσία το τέλος του καλοκαιριού.

Ήταν Ιούλιος του 2009, όταν αυτό άλλαξε για πάντα. Το βίαιο τέλος των διακοπών, η αναγκαστική επιστροφή στην Αθήνα, λόγω πολύ σοβαρού προβλήματος υγείας στην οικογένεια, με έκανε να δω την διαδικασία του αδειάσματος της βαλίτσας, στην πραγματική της διάσταση. Ίσως γιατί τότε, οκτώ χρόνια πριν, τα μαγιό, τα παρεό και τα μπλουζάκια, βγήκαν άθικτα και πήραν την θέση τους στην νοτυλάπα με μία βασανιστική σκέψη: άραγε, θα υπήρχε επόμενο καλοκαίρι για να φορεθούν;

Ήταν αυτή η εμπειρία που μετέτρεψε μέσα μου το κρύψιμο των καλοκαιρινών ρούχων, σε γιορτή! Από τότε θεωρώ ευλογία να τελειώνει άλλο ένα καλοκαίρι και να γυρίζεις με τις αποκευές σου γεμάτες αλμυρά χαμόγελα, άμμο, λευκά χαλίκια από τον Αμπελά της Πάρου και πολλά βρώμικα ρούχα. Ρούχα που θα τα πλύνεις, θα τα διπλώσεις κι ύστερα θα τα κρύψεις, με την ευχή να είσαστε όλοι εδώ και του χρόνου να τα ξαναλερώσετε!

Αυτή τη γιορτή ζω σήμερα, μια μέρα μετά την ονομαστική μου εορτή! Μπροστά σε μια στοίβα ασιδέρωτα που κοντεύει να χτυπήσει ταβάνι! Να είμαστε καλά! Και του χρόνου!

Υ.Γ. Όχι, μην φανταστείτε ότι εύχομαι «καλό χειμώνα»!! Θού Κύριε… Καλή συνέχεια καλοκαιριού εύχομαι. Που για κάποιους από εμάς, δεν περιλαμβάνει μαγιό. Σιγά το πράγμα…

thisismarias.com

Follow me on Facebook

back to top

MORE TO READ...

MORE TO READ